Evli eşlerin birbirlerini aldatmasının arkasında; Jung’ın deyimiyle “karanlık oda”da neler var, eşler neden aldatır?Peki aldatma nedir? Yeni bir dokunuşla günlük sıradan ilişkilerin boğuntusundan kaçış mı? Bireyin kendini arayış sürecinde “yaşanmazsa olmaz” bir uğrak mı? Haz, şiddet ve ihanetin tadıyla bezenmiş bir yasak meyve mi? Ego’nun bitip tükenmeyen isteklerinin bir sonucu mu? Aldatan neden haz duyar? Aldatılan neden acı çeker? Aldatma, aldanma mı yoksa? Times Literary Supplement tarafından yüzyılın en iyi yüz romanından biri seçilen Portnoy’un Feryadı’nın yazarı ve tutkuların parlak gözlemcisi Philip Roth, bu kitabında işte yukarıda sıralanan türden soruların peşine bütün dobralığıyla düşüyor. Aldatmanın sıcak olduğu kadar tedirgin dünyasını diyaloglardan oluşan sürükleyici bir üslupla aydınlatıyor. Romanın kahramanları olan kadın ve erkeğin sığınaklarında sürdürdükleri sakınımsız konuşmalar kitaba cüretkâr bir özellik kazandırırken, cesur okuru da söyleşiye davet ediyor. Erkek Londra’da yaşayan, orta yaşlı Amerikalı bir yazar. Kadın ise öfkeli, zeki, iyi bir öğrenim görmüş, etkileyici bir üslupla konuşuyor ve otuzlarında; yarı boyun eğerek ve aşağılanarak yaşadığı çekilmez evliliğini kabullenme çabası içinde. Erkek ve kadın sevişmeden önce ve sonra sürekli birbiriyle konuşur; birbirini, kendi iç dünyalarını anlamaya çalıştıkları bir ayna gibi kullanır… Konuşmanın boyutu öfkeli bir zihin karmaşasından; neşeli, kadere aldırış etmeyen geniş bir yelpazeye yayılır… Tek kelimeyle çarpıcı; kendi “yasaksever”likleriyle yüzleşmek isteyenler için