Büyük bir öykünün dizeleridir bu kitapla size gelen…Topraktan yükselen bir seda ve çiçekten damlayan nektarın bala dönüşümüdür bu öykü… Doğanın sanki insana sunduğu birarmağandır çiçekte saklanan…Âdeta davettir sunulan renkler, kokular ve tatlar…Gelsin diye beklerken bir minicik arı…Sonra hep birlikte ulaşırlar kovana…Çiçeği yeniden var eden, içine gizemi koyan ve ardından bir güç ki onu alıp âdeta işleyen ve dantel gibi ördüğü petekte toplayan…Kimi zaman vermez, vermek istemez hazinesini… Kimi zaman da aldırış bile etmeyen arı… İnsana neler verdiğini bir bilse…O çabanın ne denli işe yaradığını hissedebilse ne denli mutlu olur, belki de bal damlardı iğnesinden…Ama o bile yaşama destektir her yönüyle olduğu gibi…