Kişisel trajedilerimizin en orta yerinde bile keşfedilmesi gereken bir çıkış noktası bulunur. En son ne zaman aradınız dostları; en son ne zaman paylaştınız bir hüznü ya da sevinci içtenlikle; en son ne zaman birlikte olduğunuz ‘o hiç vaktim yok’ gerekçesini ileri sürmeden ve en son ne zaman beraber olduğunuz bir süre sonra sadece anılarıyla yaşadığnız insanlarla. Zorlukları ve acıyı sevmeyi bile öğrenmeliyiz belki. Çünkü hayatımızın en güzel anları zorlukları aştığımız anlardır.İhtiyacımız olan bilgiyi kendimiz arayıp bulacağız, uygulayacağız ve öğreneceğiz, o zaman onların değerili daha iyi anlayabiliriz.