“…Leman, daha çok lumpen olgusuyla bütünleşen bir dergi. Toplumun geriye itilmiş ve arada sıkışmış kalmış kesimlerini kendisine çıkış noktası olarak alıyor. Bu kesimler arasında yaygın olan bir cemaat ruhundan daha önce de sözetmiştim. Hatta, yumuşak bir mistik bakış açısı, bu kesimlere çok egemen olan ‘delikanlılık’ tavrıyla da yakından ilgilidir. Bu nedenlerle Leman’ın ürettiği ve geliştirdiği bu söyleme benim katılmam mümkün değildir. Gene de, değindiğim üzere bu Leman’ın büyük eksenli tavrıyla eklemlenen bir çıkıştır.Leman, örneğin Ahmet Yılmaz ve Kaan Ertem eliyle bu tavrını sürdürmektedir. Her iki çizer de tiplerini kentte yaşayan arada kalmış insanlar içinden seçmektedirler…”Hasan Bülent Kahraman