Fırat’ın üstünde bir seher vakti yineSeher sabırsızlıkla beklemişti buluşacakları zamanıFırat Seher’i onun düşlerindeki gibi kucaklamıyorFırat’ın suları bugün coşmuş, köpürmüş,Sert dalgalarıyla hoyratça kucaklıyor Seher’iFırat umarsız bugün sadece Seher’le yetinmek istemiyorBugün özgürlüğünün tadını çıkarmak istiyorO; gündüzün içindeki güneşi,Gecenin içindeki yıldızı,Bulutun içindeki yağmuru da istiyorHepsi ile birlikte açıklarında ve kıyılarında oynaşmak istiyorBunu anlayan Seher, başka bir güne deyipHüzünle çekiliyor, yerini güneşe bırakıyorZamanın seninle ilgili sorununu, kaderinin oyununu,seçtiklerinin tüm sorumluluğunu kabullenmek ne kadar zorolsa da… Onlar her zaman düşmanın değildir. Kader seni doğru yola sokmak için kolluyorsa, zaman kabullenmen için sana kendinden bolca veriyorsa… Sorumluğunun gereğini yerine getirip, teşekkür ederek ilahî güce içten bir teslimiyet, sarsılmaz bir inançla bağlanmak tek çıkar yoldur. Bundansonrası ise uyanış…“Uyandım, pencereden baktım ve gördüğüm manzarayı beğenmedim. En iyisi, ne bir daha uyanmak ne de pencereye bakmak. En iyisi bir daha hiç uyanılmayacak bir uykuya dalmak diyerek, kendini tanımadan göçüp gitmek istiyorsun. Bu uyanışın devamlılığı için tüm pencerelerden bakıp, sonraistediğin penceredeki manzaranın gerçekliğini yaşamak için, o manzaraya giden kapıyı bulup açman gerekecek. Sonsuza dek evde uyuyamazsın, er ya da geç uyanıp dışarı çıkman gerekecek. O zaman seçmediklerin için asla pişmanlık seni bulmayacak. Çünkü kendin bu yolculuğa gönüllü olarak çıkarak kendini gerçekleştireceksin. Başarıp başaramayacağını anlaman için denemen gerek.”