Başarı, üstünlük, zenginlik gibi kavramlar insanı devamlı meşgul etmiştir. İnsanoğlu, aklının ermeye başladığı günlerden itibaren hep bir yarış içinde bulur kendini. Okulda başarı, üniversite başarı, iş yaşamında, evlilikte başarı arar. Sonuçta bu bir “mutluluk” isteğidir. Üstünlük bazen bir gülümsemededir, o minik gülümseme insanı farklı bir kişi konumuna getirir, başarıyı peşinde sürükler. Mutluluğu; “yiyebildiğimiz bir lokma ekmekte” bulabileceğimizi anladığımızda ise biz epey yol almış, pek çok şeyi aşmışız, demektir. Başarı, üstünlük, zenginliği aramadan önce, insan “erdem” aramalıdır. Erdem mutluluktur ve ahlaki değerlerin toplamına verilen addır.Kitabımızda doğruları anlatmaya çalıştık. Yanlışlara da işaret ettik. Lokman’a sormuşlar? “Edebi kimden öğrendin?” diye. “Edepsizlerden,” demiş. “Neden?” demişler. “Çünkü onların yaptığı yanlışları yapmamaya çalıştım, dolayısıyla edebi buldum,” diye cevap vermiş. Demek ki insan beyni yanlışlardan doğrular çıkarmaya yeterli.