Viyana’da 1993 yılında yapılan İnsan Hakları Dünya Konferansı’ndan sonra Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1995’ten 2004’e kadar sürecek dönemi insan Hakları Eğitimi Birleşmiş Milletler Onyılı olarak duyurmuştur. Ardından da bunun için yönlendirici hedefler, amaçlar belirlemiş ve etkinlikler yapmış, çeşitli belgeler kabul etmiştir. Bu kitap, Türkiye’de İnsan Hakları Eğitimi Birleşmiş Milletler Onyılı’na dair gerçekle- şen az sayıdaki etkinlik ve dokümandan biri olma özelliği taşımaktadır. Bu kitapta insan haklarının güvencesinin insan hakları eğitimi olduğu ve bu eğitimin kesintisizliğinin taşıdığı önem vurgulanmaktadır. Birinci Bölüm’de İnsan Haklarının Güvencesi Olarak İnsan Hakları Eğitimi Hakkı baş- lığı altında, insan hakkı olarak insan hakları eğitimine değinilmiş ve bunun insan haklarını önceden koruma işlevi ile bu hakkın uluslararası hukuktaki dayanaklarına yer verilmiştir. Bu bölüm ayrıca, İHE Onyılı öncesinin siyasal ve ekonomik koşullarını okuyucuya aktarırken İHE Onyılı Eylem Planı’nın uygulamasından ve ülkemiz bağlamında, ilköğretimde kesintisiz insan hakları eğitiminden de söz etmektedir. İnsan Hakları Eğitimi Birleşmiş Milletler Onyılı Eylem Planı ve Uygulaması başlığı altında kurgulanan İ- kinci Bölümde, İnsan Hakları Komisyonu ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun ilgili kararlarına, Onyıl Eylem Planına ve Yüksek Komiserin uygulama raporlarına yer verilmiştir. Kitabın Üçüncü Bölümü, İnsan Hakları Eğitimi Ulusal Planları Hazırlama Yönergesi’ne ayrılmıştır. Kitabın Dördüncü Bölümü de, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 50. Yıldönümü Kutlama Etkinlikleri çerçevesinde toplumun çeşitli resmi ve sivil kesimlerinin, kurum ve kuruluşların, sivil toplum kuruluşlarının neler yapabileceğine ilişkin öneri-düşünceleri içermektedir. Yapıtın sonunda ek olarak, Yüksek Komiser ve UNESCO Genel Müdürü’nün tüm eğitim bakanlıklarından bütün eğitim ve öğretim kurumlarında bulundurulmasını istediği, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin aslında bulunmayan madde başlıkları konarak yapılan çevirisi yer almıştır