lisede babamın kitaplığını karıştırırken bulduğum kitap 🙂 bir çırpıda okumuştum. Dolu dolu bir kitaptı. Üzerinden 14 sene rahat geçmiştir, hala hatırlıyorum ne garip..

kitap bir nevi otobiyografidir. kahraman ile yazar arasında pek fark yok. okuyucu yaşanmış bir devrimin canlı tanığını dinlemekten memnun olacaktır. bunu kitabın akıcılığı sayesinde pek zorlanmadan yapacaktır.

‘Ve Çeliğe Su Verildi’ kitabına yorumumu yazarken daha önce yazılmış iki yorumdanda yararlanmayıfaydalı görüyorum. İlk yorumda yazılan, ‘Büyük romanların toplumsal altüst oluşlarda ve savaşlarada yazıldığının bir kanıtıdır..’ Rus edebiyatının en verimli dönemleri toplumsal altüst oluşlarının diğer bir değişle toplumsal dönüşümlerin yaşandığı dönemler olması tesadüf olamaz. Diğer yorumdanda bir alıntıyla kendi yorumumu bitirebilirim. Diğer yorumu yazan okur insanın bir ideoloji uğruna kendini feda etmesinden bahsediyor ama tam anlamıyla doğru bir adlandırma olmadığı fikrindeyim. Bahsedilen ideoloji insanlığın sınıfsız ve sömürüsüz bir toplumu hedefler ve Paval Korçagin kendini salt bir ideolojiye değil insanlığa adadığını söyleyebiliriz