“Yazmaya başlayınca insanBahçedeki ağacı ağaçtaki dalıDaldaki yaprağıYapraktaki arıyıDaha iyi biliyor inan” ***Kazım Güzel soyadı gibi içten ve de güzel bir dost. Şiirlerini yayımlanmadan önce de okudum. Tabii ki ilk denemeler olması bakımından okuyanın kulağını tırmalayan yanları yok demek, yanlış olur. Kazım da bunun bilincinde.Her yeni şiirinde bir kat daha güzel dizeleryakalıyor. Aslolan da bu. Ondaki bu amatör ruh kendisini ve şiirleriyle buluşacak olanları utandırmayan bir gerçeklik. Kazım’ın şiirleriyle bize (okura) anlatmak istediği hikâyeler var. Kendi adıma diyebilirim ki O, aklındakileri ve burnunun direğini sızlatan gerçeklikleri anlatmakta çok istekli ve kararlı. Bu şiirler de bunun kanıtı.Özelde anlattığı bir gerçeklik de var ki insanın içini inceden inceye sızlatıyor. O da şu: İçine doğduğu kültürün, çevrenin.çocukluk ve ilk gençlik sevdalarının tanıklığını yapmış olması. Bu hikâye / düzyazı şiir diyebileceğimiz çoğu çalışma onun yaşadıklarından ve de tanıklıklarından özenle seçtiği çalışmalardır. Ben zarımı her okuyanı bir yanıyla kendine çekecek olan bu yapıttan ve dostumdan yana dü- şeş atıyorum.TACİM ÇİÇEK