Marangozun eseri dolaplar, raflar; mimarın eseri evler; ressamın eseri resim; müzisyenin eseri müziktir. Bir düşünürün eseri ise yaşamaktır. Bu nedenle ben Zen ustalarına, Sufi’lere, Hıristiyan ermişlere din adamı olarak değil yaşama sanatının ustaları olarak bakıyorum. Bir sanatçı, sanatındaki ustalığa elindeki malzemeyi işleyerek varıyorsa eğer, yaşama sanatına girmiş insanın da sanatçı ünvanını haketmesi için yaşamı aynı titizlikle işlemesi gerekir. Onun malzemesi ilahi ışıklar, mağarada tefekkür, bir ustanın ya da gurunun sözleri değil, yaşamdır!Yaşamı bulup onu işlemeye başladığında Yol’u bulmuş demektir. İşte o zaman onun için dolmuşa binmek ve dolmuştan inmek bir sanat oluverir.