Mohikanların sonu her satırda macera ve nefes nefese kalan bir idrak zengin tasarımlarla dolu tasvirler rüyada gezdirir gibi okuyucuyu koşturan bir üslupla karşılıyor sizi. Hele o manzara tasvirleri , okuyucuyu adeta haritada deniz görüp boğuldum derecesinde etkiliyor ve görmediği ama hissettiği nefis manzaranın büyüsüne kaptırıyor kendini okuyucu.. pastoral senfonide kör bir kıza çizilen tabiat tasvirleri bile bu kadar etkili değil.