“Tam yazmak istediğim şeyi, yazmak istediğim şekilde yazıyorum… Olur olmaz her şeyi, ama her şeyi yazmam, belki de senin düşündüğün gibi, bütün değer yargılarını kaybetmiş olmamdandır… Sözcüklerle hayatımın benim için en çok önem taşıyan bölümünü —bunun her zerresini— yeniden yaratmaya çalışıyorum. Kendi egom çok matah bir şey olduğundan değil! Yalnızca egosu olmayan bir insanın kendi hakkında böyle yazabileceğinin farkındasındır herhalde (ya da ben sahiden deliyim! Öyleysem dua et benim için). 1927’den beri bu kitabın malzemesini içimde taşıyorum. Bu denli uzun bir gebelikten sonra düşük yapmam mümkün mü? Belki de bir hilkat garibesi doğuracağım. Ama umurumda bile değil. Benim için en önemli şey onu vücudumdan atmak ve böylece, şimdi ve geçmişte ne olduğunu açıklığa kavuşturmak. O zamanlar olduğu şekliyle kendimi anlatabilmek için insanüstü çaba harcadım. Sanat adına amaçladığım tek şey, o öteki benliği, o günleri yakalamaktı. Olabildiğince samimi davrandım, hatta biraz fazla, çünkü kendimi pek de sevimli resmetmiyorum…” Henry Miller