Kategori: Edebiyat
Yazar: William Faulkner
Yayınevi: Cem Yayınevi
Kutsal Sığınak
- çevirmen: Ender Gürol
- Yayın Tarihi: 30.05.2000
- Orijinal Adi: Sanctuary
- ISBN: 9789754062878
- Dil: TÜRKÇE
- Sayfa Sayısı: 231
- Cilt Tipi: Karton Kapak
- Kağıt Cinsi: 3. Hm. Kağıt
- Boyut: 13 x 19.5 cm
Tanıtım Bülteni
Popeye, pınarı çevreleyen çalılar perdesi arkasından, adamın su içişine bakıyordu. Yoldan belli belirsiz bir patika geliyordu pınara. Popeye, adamın -uzun boylu, zayıf bir adam, şapkasız, eski kurşuni bir pantolon giymiş, kolunda da tüid bir ceket- patikada belirip, pınardan su içmek için diz çöktüğünü görmüştü.Pınar, bir kayın ağacı dibinden kaynıyor, dalga dalga kumlar üstünden, kıvrılarak akıp gidiyordu. Gün ışığının, dağılarak içinde kaybolduğu sık kamışlar, şimşirler, servi ve öküliptus ağaçları vardı pınarın çevresinde. Bir yerde, saklı ve gizli, ama hemen oracıkta, bir kuş üç kere ötüp sustu....(Kitap'tan)
Kitap Yorumları - (3 Yorum)
Bir takım insanların birbirine bağlı olarak başlarından geçen olay anlatılmaktadır. Nobel ödüllü güzel bir kitap…
Nedendir William Faulkner’in kitapları böyle berbat çevirilere hep maruz kalıyo. Bana göre ya çevirmen çevirdiği dile hakim değil yada Türkçeyi bilmiyo. mantık hatası, dizilim hatası analtım bozukluklarına neden oluyor. berbat bir çeviri….
Güya yazarın çok satan romanlarından biriymiş.İlk 50 sayfa Yine soğuk bir konu.ve ona uygun yine somsoğuk bir anlatım.macera arayan okul kaçkını bir kızın insan kaçkını adamlar arasındaki korku dolu anları…ama aralarında bazılarının içinde bir parça insaf,bir parça başımız belaya girmesin fikrinde olanlar var.bu da gerilimi artırıyor.şimdi nolacak diye bekliyorsunuz.yüce duygular,ideal insanlar yok bu romanda. durumun vehametini size duygusuz bir kamera gibi gösteriyor yazar.ve insanı gerçekten geriyor.Ben de böyle insanları ,böyle mekanları dinledikçe,gördükçe midem bulanıyor.o rezil ortamlara girmek için yanıp tutuşmaları bir rezalet , sonra o çektikleri çileler,insanlıktan çıkmaları bir başka rezalet.5-10 sayfa sonra bakıyorsunuz,bir cinayet…merak etmeyin ölen kız değil…Araştırmalar,soruşturmalar falan…ama aklınıza bilinen polisiye romanlar gelmesin.öyle heyecandan heyecana sürüklenmek diye bir şey yok.zaten yazar polisiye yazarı değil.konunun gidişatı onu gerektiriyorBir iki yerde tahlil ve tasvirleri hakkaten şahaneydi.döne döne okunacak yerler var.ama birkaç sayfa için bir kitap almaya değer mi sizceBen para verdim okumak zorunda kaldım.bence bu adamı okumayın.bu adamı okumak zevk vermiyor insana.bu iki oldu çünkü.Bir de “bu adamı alın,okuyun” diye bize tavsiyede bulunan büyüklerimizi anlayamıyorum.yok bilinç akışıymış,yok güneyli ruhuymuş,yok o dönemin insanlarını,mekanlarını en iyi yansıtanlardanmış, yok nobel ödüllüymüş….