Günümüzde yoğun şekilde yaşanan kültürler arası iletişim ortamında, İslâm kültürünün kendi özellikleri içinde kalabilmesi ve Müslümanların ondan bu kapsamda yararlanabilmesi “sünnet”in “sünnete bağlılık” meselesinin yeniden tetkikini zorunlu hâle getirmiştir. Bunun için öncelikle İslâm dinini, teori ve bilhassa pratik olarak sağlıklı bir şekilde öğrenmek gereklidir. Bu da ancak ilk nesli incelemekle mümkündür. Zira sahâbi dönemi, zengin bir İslâmî yaşayışın inkâr edilmez kesinlikte görüldüğü dönemdir. Sünnete bağlılığın ne olduğunu, nasıl uygulandığını en iyi anlamamıza yardımcı olacak nesil, sahâbe neslidir. Onlar, sadece sünnetin râvisi değil, aynı zamanda sünneti yaşayanlardır.