“Nazım Hikmet’in dilinde yazıyor. Ama çok farklı. Anlatıyor ve taşıyor, gidiyor ve geri dönüyor ve bize havanın soğuduğu gibi ısındığını söylüyor, ayrıntılar yer değiştiriyor ve şiir bir evrensel şarkı olarak yükseliyor. Yayık ayranı. Yani ağızda yazma mutluluğunun tadı.” (Henri Deluy / Revolution, 14.10.1983)