“…Felsefenin özü olan Simya sanatında çocukluğumdan beri büyük bir mutluluk yaşadım. Balbine, Simya kelimesinin adını duyunca, onu dinlemeye meyilliydi ve daha dikkatli bir şekilde konuya kendisini verdi: aslında bu sadece bir bedensel hareketten ibaretti; çünkü sakin bir doğası vardı, ama yine de hikâyesine devam etmesini istedi. Sonra rahip dedi ki, Ben zavallıyım, en iyi yolu aydınlatmak benim şansım değildi: Sizin için M. Balbine (her konuda bilgili bir zat olarak) biliyor ki bu sanatta iki yol var, biri uzun vadeli, diğeri kısa vadeli; ve uzun vadeli yolu benimsemek benim kötü şansımdı. Balbine ona bu iki yolun farkını sorduğunda; Ah efendim, dedi rahip, beni küstah sayabilirsiniz, diğerlerinin bu sanatta en iyi öğrenildiğini, bana bu şanslı kısa vadeli yöntemini öğretmen için alçakgönüllülükle yalvarmak için geldiğim, siz bana öğretebilirsiniz. Ne kadar kurnazsanız, onu bana o kadar kolay öğretebilirsiniz: ve bu nedenle, Tanrı’nın size verdiği armağanı, bu uğrunda arzusundan yoksun kalarak helak olabilecek kardeşinizden esirgemeyin