EvveldendiBahardan / Yazdan Güze geçerkenYağmurlarda ıslanmak için koşardıkKurumuş yaprakları toplarGöğsümüze yaslardık EvveldendiPencereden yolunu gözler / Ayak seslerini dinlerdikYüzünde güller açan o insanlar kalmadıSokaktaki kalabalıklar bir şey anlatmıyorBu zaman o zaman değil artık Ruhumuz alabora olmuş gökyüzüne çekilirkenHüzünlü Eylüllerin tam da ortasında kaldıkBu yağmurlar o yağmurlar değilSokaktaki bu kalabalıklar bir şey anlatmıyorBu yalnızlık o yalnızlık değil artık