Eğer yeryüzünün ruhlu, duygulu, duyumlu, doyumlu, nurlu, ufuklu, uyumlu, mutlu, umutlu, huzurlu, uğurlu, onurlu, gururlu, sorumlu, tutkulu, kuşkulu, coşkulu, şuurlu insanlarının görevleri yaratıcılık, verimli üretim veya üretkenlik işlevinden kaynaklanıyorsa, doğru yürümeyi öğretenler kadar doğru düşünme işiyle uğraşanların da bu bağlamda evrensel bir borcu oluşmamakta mıdır? Eğer yanıt, oluşmaktadır ise, o zaman yapılması gereken, soldan sağa, batıdan doğuya, yaşamın aydınlığına doğru yazarak, Yaratan’a ve hemcinslerine, oluşan bu borcun, döngüsel yaşamın sonuna gelmeden bir an önce sunulmasıdır. Bin dokuz yüz kırk yedi doğumlu olarak da acele edilmesi gereken sunumda, kitap isminin Latince kökenli kelimelerle süslenmesinin iki nedeni, doğan borcun evrenselliği ve büyüklüğü olup, bilerek ve özenle seçilmiştir. Doğal olarak, böyle bir yaşam borcu varedip, isteyerek bugünden ödemeye çalışan yazar ne Yaratıcısının adından ne de armağan ettiği insanlıktan maddi kazanç da beklememelidir. Zira ne zaman ki insanlar, kendini O’na feda eder, mutluluğu, nuru ve huzuru ile kendi ruhunda O’nu bulur, o zaman zincirlerinden kurtulur, O’na kavuşur, alın yazıları da o an bulunur, okunur, yeniden oluşturulup, istem dışı kendilerine sunulur.