Kategori: Edebiyat
Yazar: Kerem Işık
Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları
Aslında Cennet de Yok
Tanıtım Bülteni
Yazar öykülerinde, yaşamın olağan görünen akışı içinde pek de göze çarpmayan ayrıntıları bütün sıradan görüntüsünden çekip, incelikle, yalın bir dille işliyor. Kerem Işık odaklandığı konuyu ve meselesini, kimi zaman çokkimlikli bir parçalılıkla, kimi zaman sıradan insana yönelen bir sesin dikkatiyle ve en sade haliyle ele alırken, abartılı söz oyunlarına başvurmadan, delidolu, öfkesini içten içe işleyen, duygulu, düşünceli karakterin naif ses perdesinde kalarak, duru bir Türkçeyle kuruyor öykülerini: naif bakışını insanın geçiciliğini kavramış bir dünya görüşüyle bütünleştirmiş oluyor.“Düşünmek bağırsaklarımı çalıştırıyor. Düşünmek acı veriyor. Düşünmek şakaklarımı zonklatıyor. İlaç almam gerekiyor sonra. Yoksa uyuyamıyorum. Bir insanın bir diğerine yapabileceği en büyük iyilik ondan uzak durmaktır, diyorum kendi kendime. Hoşuma gidiyor. Gülümsüyorum.”
Kitap Yorumları - (5 Yorum)
Pek begenmedim dogrusu, alisik olmadigim tarzda yazilmis.
Yazarın ödüllü “Toplum Böceği” adlı kitabını okuduktan sonra bu kitabını da okudum. Bu kitap bence bir başyapıt. Öykülerin tümünün ortak bir derdi var. Hayatın anlamsızlığı başka bir şey değil.
Yazarla ilk tanışmam:öykülerindeki dil bence tutarsız:Zaman zaman basit ve sıradan bir Türkçe,zaman zaman eğretilemeli,metaforlu,parçalı ve kopuk kopuk bir anlatım.Sanki yazarın üslup sorunu var gibi.Hikayeler ise çokta içine çekemedi beni.
Açıkçası öykü kitabı gibi değil de kopuk günlük parçaları gibiydi.
İsmi dikkatimi çekince kütüphanedeki raftan aldım. Öykülerin neredeyse tamamı karamsar bir ruh haliyle, hüzünlü bir şeklide ilerliyor. Tamamen kurgudur belki ama, yazarın bu ruh halinde yaşadığını düşündüm. Garip bir şekilde o umutsuz, çıkmazdaki insan portrelerini çok gerçekçi kullanmış. Tavsiye edip etmeme konusuna girmem ama benim için farklı bir deneyim oldu diyebilirim.