mahcupluğun bir omzu olsa ve yaslansam onave tüm kalbimle dönsem yüzümü yine kalbimekimseye söylemesem her akşam gidiyorum hepsi bugözcüler, bekçiler ve meraklı bakışların olmadığıbir orman var kalanların sessizliğe saklandığıve ağaçların ancak göğe tutunarak büyüdüğü bir ormanbahçeler bir de eskitmemek için dar zamanlarıki tutunmaktır aslı, eşyanın eşyaya insanın ise insanauzayıp giden düzlüklere ölçüsünü hiç sormasam