Deniz çocuğun zeytin gibi kara gözleri vardı.Parlak siyah saçları lüle lüle alnına dökülüyordu. Dört yaşındaydı. Demir çocuk durup durup annesine soruyordu:”Anne babam ne zaman gelecek?” “Baban dağların ardına gitti çocuğum. İşini bitirince gelecek.” Hangi dağların? Şu pencereden görünen dağların mı anneciğim?””Evet o dağların yavrucuğum” Beyaz Tay’da, gerçekle düşün, çocukla çocuğun, doğa, insan ve hayvan evreninin barışık olduğu bir dünyanın öyküleri yer alıyor.