Anasıyla ayrıyız. İki ay oldu boşanalı.Çocuğa kolay olsun diye ona da aynı sokakta ev tuttum. Gönderdim anasına. Anası “ne bu karnenin hali?” demiş. “Babamdan dolayı kalıtımsal olabilir. Belki de parçalanmış aile çocuğu olmaktan…Bilemiyorum… “buyurmuş bizimki. Oturup konuşmuşlar anasıyla. Benden dolayı kalıtımsal olduğuna karar vermişler salaklığının. Mutluyum, ailem beni seviyor.Ali Poyrazoğlu, renkli bir ömrün süzgecinden geçirdiği gözlemleriyle bir tiyatro sahnesi saydığı hayata ayna tutuyor. İnce ince alaya alıyor hayatı ve hayatın içindeki oyuncuları. Şaşırmayın: Kimisi tanıdık gelebilir sizlere bu okuyacaklarınızın. Bu kitabın sayfalarına girmeden önce de anlatıyordu. Ali Poyrazoğlu onları, ama el alıtandan. Eğlenceli, keyifli, uçuk-kaçık, yine de düşündürücü küçük öykücükler. Tadını çıkarın.