“Fransa’ya ailemizin içinden ilk gidenler: anneannemin kızkardeşi Grasia ve kocası. Arkasından, drahomasız teyzelerim. İki adet. Oralarda hemen, kendileri gibi Türkiye’den gelme adamlar bulup birlikte eski usül, çocuklar ve yeğenlerle dolu aileler kurup 2. Dünya Savaşı’nı tek fire vererek atlattılar. Yeni evleri, tikleri, yeni yaşama biçimleri oldu. Grasia, üstüste ranzalarda yatan 5 dilbaz Fransız torununa, doğum ve serpilme yeri Bursa’da sabah Chopin çaldığını, öğleden sonra ata bindiğini anlatıyormuş; duyduk. Adı İstanbul’da palavracıya çıktı.”