Siz hiç “Kılıç Vadisi”ni gördünüz mü?. “Delidere”nin üzerine birer dişlek dev gibi abanan “Kartal Kayalıkları”nı bilir misiniz? Yalınayaklarınızla, yeni biçilmiş buğday tarlalarında, tığ sivriliğindeki başak sapları üzerinde hiç yürüdünüz mü?
Anadolu bozkırlarında eriyen güneşin altında, başınızın gölgesinde oturup, bir ağustos öğlesinin sarı sıcağını demli bir çay gibi içirdiniz mi yüreğinize? Mazide kalan çocukluk ve gençlik yıllarınızı günümüze bağlayan son dönemeçtir “Bozburun” Bu türkü bizim türkümüzdür. Bu romanda bizler varız. Geliniz, “Dağların Türküsü”nü birlikte söyleyelim.