Vüs’at O. Bener’in 1952 Dost ile 1957 Yaşamasız arasında yazdığı ilk dönem hikayelerini bir araya getirdiği kitabı. Bu hikayelerde yazarın yazı ekonomisi, kent, başkent, uzak ve yakın taşra manzaralarına getirdiği yeni bakış, hayatın büyük akışı içinde gözden kaçan duygu nüanslarını ele alışındaki kesinlik ve isabet sarsıcı boyutlara varır. Yusuf Atılgan ve Sait Faik’le aynı kan gurubundan olup onları bir anlamda Oğuz Atay’a bağlayan Bener’in Dostunda büyük bu gelişim çizgisini bulmak mümkün. Türk edebiyatının en taze klasiklerinden biri.