Seninle aynı gökyüzünü paylaşmaktan hoşlanıyorum. Çünkü sen, hayatımda tatmadığım şeyleri bilmeden yaşatıyorsun bana. Bilmeni isterim ki, çok güzel hissettiriyorsun bana kendimi, kendime karşı, kendime rağmen. Birkaç ay öncesine kadar dünyanın en çirkin şeyiymiş gibi hissederdim. Artık, bir kadın gibi belki de, hissediyorum. Zaten, önemli olan da bu değil mi, hissetmek? Dünyada bir yerim, konumum, farkım olduğunu zaten biliyordum, ama bunu ta içinde yaşatmak, sözünü ettiğim duygu. Sen, hayatımın merkezi değilsin, ama olmaya en büyük adaysın. Güzel bir şey olmalı.Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yaşadım, farklı zaman dilimlerinde. Her yerin kokusu, tadı, iklimi ve kuralları bir çok yönüyle birbirinden ayrılıyor. Sonra, doğduğum yere döndüm; İstanbul’a. Filmlerdeki “Burada yaşadığın sürece, benim kurallarıma uymak zorundasın. Beğenmiyorsan, kapı orada” repliğini söyler gibiydi. Hepimiz onu seviyoruz, ama ben daha çok seviyorum.