ince ince kıyarım sularıgece treninde uyuyakalır güneşaşık kemiklerimde yorgun şövalyeler at koştururmaya çalarım güz kuşlarının gözlerinden dolandüş gölüne. ah, yine akşamsaatler yine hüznümle kelepçelenirsusmak ve bağırmak arasısıfır altı bir tondasıfır altı üşürüm yokluğundaya tutarsa diye beklerim güneşin uyanmasını…