Türkiye’de hazırlanan anıt dışı heykeller incelendiğinde sanatçıların, dönemin toplumsal ve estetik yönelimlere uygun olarak farklı beden imgelerine yer verikleri ve bedeni hem tooplumsal ortamı şekillendiren egemen bir ideolojinin ifadesi, hem de toplumsal bir eleştiri olarak ele aldıkları görülür.