‘Hadîslerin işaretlerine göre Hidayet Çağı’nda, toplumda ihtiyaç içinde olanın gözetilmemesi, sadece çok küçük bir zümrenin bolluk içinde yaşaması gibi adaletsizlikler son bulacaktır. Komşusu açken kimse tok yatmayacak, tek yanlı zenginlik utanç vesilesi haline gelecektir. Nefsin afetlerinden kaynaklanan hırs ve bencillik ortadan kalkacağı için herkes birbirine yardım edecek, maddî-manevî tüm imkânlarını birbiriyle paylaşacaktır. Halkın birbirine karşı olan merhameti alabildiğine artacak, herkes birbirini zengin etmeye, kısaca birbiri için yaşamaya çalışacaktır. Güçlü olan haklı olmayacak, haklı olan güçlü olacaktır. Kur’ân ahlâkının hâkim olduğu bu dönemde, toplumun her kesimindeki insanlar arasında çok büyük bir eşitlik yaşanacak, huzur ve güven dolu bir ortam olacaktır. Bu ortamın bir sonucu olarak insanlar hiçbir sahtekârlığa, kötülüğe ve haram fiillere de yanaşmayacaklardır.’Hasan Baran