“… İnsanın hem dış hem de iç dünyasına seslenen bu eser, zahir ve batın ilimleri uzlaştıran, fıkıh ile tasavvufu kaynaştıran eşsiz bir örnektir. Bir taraftan fıkhın ne olduğu, bir fıkıhçının hangi özelliklere sahip bulunması gerektiği, derinlik taşımayan bilgilerin kişiyi kurtarmaya yetmeyeceği yansıtılırken, diğer taraftan da tasavvufun ne anlama geldiği, kime mutasavvıf denileceği, kuru iddiaların bir değer ifade etmeyeceği belirtilir. Burada her konu ayetlerin hadislerin ve büyüklerin sözleri ışığı altında ele alınır, hassa ilim terazileriyle tartılır, sağlıklı bantık örgüleriyle örülür. Hiçbir olaya peşin yargıyla yaklaşılmaz, bağnazlık yapılmaz, Fıkıhçı eleştirilirken gerçekleri ortaya konulur, tasavvufçu tenkid edilirken kusurları sayılır.