“…Kabarık Saç ve arkadaşları gemiye gizlice kimse görmeden girdiler ve yük bölümüne geçip uygun yerlere yerleştiler. Yarım saat kadar hiç ses olmadır. Ama daha sonra birileri gemiye geldi ve gemi hareket etmeye başladı. Beşi de bir “oh” çektiler. Artık buradan, acımasız Müdür Babadan, bu sıkıcı yurttan kurtuluyorlardı.Evet, bilmedikleri tanımadıkları yerlere, çok uzaklara gidiyorlardı. Kim bilir ne tehlikeler atlatacaklardı. Ama sanki yurtta çok mu rahatlardı? Kabarık Saç, gelecekte bu yartlardaki çocukları kurtaracağına dair kendi kendine söz verdi…”