“….Çocukluğumdan beri, insanları ağlatacak yazılar yazmak isterdim.Bu istekle yazdığım bir hikayeyi, bir dergiye götürmüştüm.Hikayemi okuyan derginin başredaktörü, çok anlayışsız bir adam olduğu için,hikayemi okurken hüngür hüngür ağlaması gerektiği halde kahkahalarla güldü; sonra kahkahadan yaşaran gözlerini silerek, “Aferin, Çok güzel.Bunun gibi daha başka hikayeler de yaz getir bize….” dedi.Yazarlıktaki bu ilk düş kırıklığım hala sürmektedir.Ağlasın diye yazdıklarımın çoğuna, okurlarım gülüyor.”