“Kurtuluşun yokuşunda bir ahbarik,nefes nefese kalmış,yaşlı bir sokak gibi dikiliyor öylece,gecenin bu vakti ne arıyor, kimi soruyor,herkesin günahı niye onun boynuna,bırak bir kerede o çalsın çanları papaz efendi, kimseninkimseyle misket oynamadığı bu çağda, söylesene ahbarikel gibi elimizden niye akıp gidiyor Fıratlar,nedense bu gece Kurtuluştaki bütün yokuşların boynu eğikAh şarapçı Artin’in oğluÜç memeli bir kadın mı doğurdu seni?”