“Olagar, zaman zaman toplumcu gerçekçilikle, zaman zaman düşsellik içeren imgelerle, zaman zaman da tabiat görüntülerinin şiirleştirilmesiyle kalemini hareket ettiriyor.Ruhunu gökyüzüne dayamış bir şairin dünyayla olan irtibatını kesmediğini düşündürüyor bize.Caddelerden ara sokaklara, tabiatın kucağından insan hallerine, günlük durumlardan zamansızlıklara gidip gelmeyi deneyen şiirlere imza atıyor.”Süreyya Barutçu / Şiir Kırlangıcı – IV (Akatalpa,Sayı:89)”A. Uğur Olgar, arı duru bir Türkçe kullanarak insanı ve hallerini bize duyumsatır.Knedi savrulurken bizi de savurur yazdıklarıyla.İster istemez şairin sesine kulak verir duyularınızı açarsınız.bunu sağlayan şairin içtenliğidir, sahiciliğidir.Olanı biteni durup duranı şiire çevirir, farklı bir gözle bakmamamızı sağlar.Durağan olan her şey onun onun şiirinde şey ve şeyler olmaktan çıkarak bir anlam ve hareket kazanır.Sanki şeylere ruh veriyordur.İnsan dokunmuştur onlara, boyut değiştirmişlerdir.Farklılaşmış halleriyle onlar bize, ruhumuza dokunmaktadır artık.” Hülya Deniz Ünal (Alaz Edebiyat,Sayı:3)