“Klasik Türk Müziği bestecilerinin hemen hemen hiçbiri eser bestelemek, icra etmek ya da öğretmek için nota kullanmamıştır. Bugün elimizdeki Klasik Türk musikisi repertuarının hemen tamamı son 70-80 sene içerisinde notaya alınmış eserlerden oluşur. Durum böyle olunca da takriben 450-500 yıllık bir geleneğe ilişkin anlamlı ve seviyeli müzikoloji çalışmalarının bir elin parmaklarıyla sayılabilecek kadar az olmasına şaşmamak gerekir.”Doç. Dr. Cem Behar Klasik Türk Musikisi Üzerine Denemeler’de, nota metinlerinin yokluğunda, tarihler, seyahatnameler, anılar, mecmua ve güfte mecmuaları, tezkireler, biyografiler, dine ait yapıtlarla edebiyat yapıtlarını inceleyerek, bir Türk musikisi müzikolojisini temellendirme amacını güdüyor. Behar’ın da belirttiği gibi, bu kitaptaki denemeler, Klasik Türk musikisinin, hem dinsel ve toplumsal açıdan hem de salt müzikal açıdan bir sistem oluşturduğu, kendi içinde bir bütünselliğe sahip olduğu düşüncesini gündeme getiriyor. Behar, notasızlığın nedenlerini irdeliyor, Klasik Türk musikisinde kuramın (nazariyatın) önemini vurguluyor ve bu musikinin ‘açık bir makamsal sistem’ olarak, besteci ve icracıya büyük özgürlük ve açıklık tanıdığını savunuyor