Tek başına soyut manalar bilinen görülen şekillerde örneklendirmedikçe insan düşüncesinde boş ve köksüz kalır.İnsan zekasına ne kadar saf manayı anlayabilecek güç verilmiş olursa olsun yine de kavrayabilmek için bu saf soyut mananın semboller, işaretler ve çizgiler halinde gösterilmesi gerekir. Bunun için Kur’an, insanlara örnekler veriyor ve çok büyük manaları sahneler ve tablolar haline getirerek insanların düşünce dünyalarına yaklaştırıyor ve anlaşılır biçimler kazandırıyor. Böylece her insan realiteyi, kendi seviye, yetenek ve bakış açısına hitap edecek şekilde değerlendiriyor.Bu çalışmada Kur’an’da yer alan örnekler ve bunlara dayanılarak yapılan benzetmeler (teşbih) ele alınarak incelenmiştir.