“Boşlukların ve başlangıçların arasında kendini doğurgan kılmaya çalışmanla başlayacak ruhunun azabı. İlk günle, ilk adımla, ilk merhabayla, ilk solukla, ilk dersle başlayacak “hiçlik”. Yıllar sonra her “ilk”in bir çivi olduğunu ve seni nihilizmin tahtasına nasıl çaktığını anlatacaksın tarih yazıcılarına. Ve kayda geçeceksin herkesle birlikte: Bunlar Kafka’nın yaralı evlatları. Hiçlik içerisinde hiçliği bilmeyen “Mistik Nihilistler Topluluğu”. Yeni yeni kapılar açılacak önüne. Her kapı yokluğa açılacak. Işıklı düşlerin gerisinde talan edilmeyi bekleyeceksin. Eğer biraz güçlüysen, bereketin doyurmakta aciz kaldığı şu bilimsel kıtlıkla savaşabilirsin (o da belki).”