Çağdaş şiirin en büyük öncülerinden biri olan Charles Baudelaire (1821-1867), yalnızca bir ozan değildi, çağının ilerisinde bir düşünür, bir sanat eleştirmeniydi de. Bu arada, kişiliğinin iki yönünü birleştirmek istercesine, “dizemsiz ve uyaksız bir ezgisel düzyazı”nın olanaklarını araştırdı: Paris Sıkıntısı’nıyazdı. Büyük ozan, “düz şiir diye adlandırabileceğimiz elli parçadan oluşan bu yapıtta, hem düşlediği yazınsal biçime yüzde yüz ulaşıyor, hem ed içinde yaşadığı toplumun ve büyük kentin derin ozan duyarlığında yarıttığı titreşimleri benzersiz bir ustalıkla yansıtıyor. Baudelaire’in 1862’de tamamladığı bu yapıt, ancak ölümünden iki yıl sonra, 1869’da kitap olarak yayımlandı. Ama, o gün bugün, Fransız şiirinin köşe taşlarından biri olan Les Fleurs du mal’le birlikte anılır.