Bir sabah kalkarsınız, sizi siz yapan tüm değerler elinizden alınmıştır. Bunu hisseder ama anlayamazsınız. O an için su üzerinde uyuyan kılıç balığının zıpkını yediği andır. ‘Neden’ diye düşünürsünüz. Neden Ben Tanrım Kurban seçilen neden ben? Oysa milyarlarca hatta sayısız. ‘Neden ben?’ diyenlerden biri olduğunuzu o an için bilemezsiniz. Çünkü var olmanızın nedeni budur, o yaşadığınız an için yaratıldığınızı çok sonradan anlayacaksınız. Aslında kazanacağınız, tüm değerler, bundan sonraki yaşayacaklarınızla elde edecekleriniz değerlerdir. Aslında şimdi yaşamaya başladınız, bundan öncekilerin hepsi bir görüntü idi. Aşık oldun, yaşayacak kimliğini bulacaksın. Oysa şu andaki tüm duyguların aldatıldığını haykırıyor ve bu böyle. İşte senin başına Taç kaç ettiğin Aşkın, eşin dişin seni aldattı. Şimdi yalnızsın. Tanrının seni terk ettiği anı yaşıyorsun. MEZAR Mezarın üzerinde açacak çiçeklerine kavuştun. Elbette hepimiz karanlıklara gömüleceğiz. Elbette gömülmeden önce, hayatın ışığını bir diğerine karartanları Tanrı bağışlamayacak. Hayatım, Aşkım, Felaketim.