Max Weber, ayrı bir sosyal bilim olarak sosyolojinin kurucularından sayılmaktadır. Özellikle, Protestanlık ile kapitalizmi ilişkilendiren ‘Protestan ahlakı’ tezi ve bürokrasiye ilişkin görüşleriyle tanınan bu büyük Alman sosyologu, ataları Protestan inançları yüzünden geçmişte katolik zulmüne uğramış ama daha sonraları başarılı girişimciler olmuş bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1897’de bir ruhsal çöküntü geçiren Weber, dört yıl süreyle entellektüel faaliyetlerden uzak kaldı. İlk feministlerden olan karısı Marianne ile birlikte, Heidelberg’deki evlerinde Pazar günleri düzenli olarak gerçekleştirdikleri seminerlerle, yirminci yüzyıl başında Almanya’nın en etkileyici entellektüel çevresini oluşturdular. Weber’in sosyolojiye katkısı muazzamdır. Sosyal bilimler için felsefi bir temel sunmuş; sosyoloji için genel bir kavramsal çerçeve geliştirmiş; ve dünyanın tüm büyük dinlerini, kadim toplumları, iktisat tarihini, hukuk ve müzik tarihini ve daha pekçok alanı kapsayan konularda ciddi araştırmalar ortaya koymuştur. Weber’in yaptığı yayınlar, ele aldığı konular kadar geniştir.