Birbiriyle mücadele eden Rus siyasal düşünürleri, bu mücadele sürdükçe Doğu ile Asya kavramlarını, sonunda ulus-devlete ulaşıncaya kadar, sürekli geliştirmek zorunda olduklarının bilincindeydiler. Bu yüzden isyan ederek bu mücadelenin düşünsel mahkûmiyetinden kendilerini kurtardıklarında mücadelenin zihinlerinde bıraktığı yaraları, korkuları ve deneyimleri, yani Doğululuğu ve Asyalılığı beraberinde götürdüler. Sonuçta isyanları gerçek bir ayaklanmaya benzemedi de, yaratım ve devrim sürecinin parçası oldu; Doğu ve Asya’nın kavramsal olarak geliştirilmiş biçimi yeni bir medeniyet kurma; “Avrasyalıyız, ” deme gayesiyle kullanıldı.