Şeyh Vasfi XIX. Yüzyılın İkinci Yarısında Yaşamış Bir Neo-Klasik

Şeyh Vasfî (1851-1910), Tanzimat devri Türk şiirinde eski tarz/tarz-ı kadîm şiir anlayışını sürdüren bir şairdir. Şiirleri dışında, kitabet, inşa, gramer, metin neşri vb. alanlarda dikkat çekici eserler yayımlayan Şeyh Vasfî, aynı zamanda Kefevî Tekkesi post-nişînliği vazifesini de ifa etmiştir.Şeyh Vasfî, klasik şiirin malzemesini ve repertuarını klasik şiirin stratejileriyle yeniden ele alan neo-klasik anlayışın bir temsilcisidir. O, Türk edebiyatının gözle görülür bir şekilde Batıya özellikle de Fransız edebiyatına yöneldiği, hatta Fransız edebiyatını tam anlamıyla taklit etmeye çalıştığı bir dönemde, farklı bir ses olarak karşımıza çıkmaktadır. Vasfî Bey, benimsediği dünya görüşü, ortaya koyduğu edebî ve kültürel çalışmalar ile devrinin orijinal sayılabilecek isimlerinden birisidir.Bu kitabın amacı, Şeyh Vasfî’nin Yeni Türk Edebiyatındaki yerini ve benimsediği şiir anlayışını ortaya koymak, onun şiirlerinden hareketle Tanzimat dönemi Türk şiirine günümüz edebiyat biliminin terminolojisinin ışığı altında yeniden bakmaktır.