“Türk tabibi, kendi özel hayatı ve mesleğinde medeni hayatın bütün iyiliklerinden istifade etmek ve göstermek ve her ilerlemeyi bizzat kabul ederek, uygulamalı ve herkese örnek olmak mecburiyetindedir. Türk tabibi, yalnız kendi özel hayatı ve mesleğine bağlı kalmayarak, gerek tedavi ve gerek sosyal vesilelerle temas kurduğu halk kitlesi arasında sağlığın korunmasına ait tedbirlerin ve bütün medeni görüş ve ilerlemelerin behemehal samimi bir yayıcısı olacak, her yerde ve herkese doğru ve iyi yaşamanın tarzlarını anlatarak Türk sosyal hayatında şümullü, hayırkâr, faal bir irşad vazifesini görecektir… Türk tabibi, büyük şehirlerin süs ve refahına, huzur ve sükûnuna bağlı kalmayarak nüfuzunu şehirlerden kasabalara ve bilhassa köylere kadar sevk ve teşmil ederek bizzat köylü ile temasa gelerek onu medeni, sıhhi ve sosyal her türlü ilerlemelerden haberdar edecek ve Türk köylüsünün sağlam, üreten bir unsur halinde yetişmesine yardım edecek ve bu suretle harap köy kulübelerinden sağlıklı ve müreffeh evler ve mutlu yuvalar meydana gelmesine çalışacaktır.”Dr. İbrahim Refik SAYDAMBirinci Milli Türk Tıp KongresiAnkara-1925