2010-2011 Futbol Sezonu’ndan sonra sen otobüsün merdivenlerinde; “Tarih bunu yazacak. Hiç kimseye borcumuz yok. Emek verdik… Sizden de Allah razı olsun…” dediğinizde “Sen de sağol Hocam, Allah’a emanet ol.” diyordu ismi bilinmeyen görüntüsü kadraja sığmayan taraftar.O taraftar, koca yürekliydi.Takım, koca yürekliydi.Sen, koca yürekliydin.”Takım olarak kazanın ya da tek başına kaybedin!” diyordun.Hepimiz buruk ama hepimiz vakurduk.Ve hepimiz, takım olarak kazanmıştık.”O sezonun ilk yarısı bittiğinde Fotomaç gazetesine ligi yorumlamıştım. Gazete, başlığa söylediklerim içinden şunu çıkarmıştı: “Trabzonspor’u artık hiçbir güç durduramaz.” Ne saflıkmış meğer! Yılların gazetecisi olarak bildiğim onca berbat şeye rağmen nasıl bir iyimserlikmiş benimki! O sezondan sonra ortaya öyle bir kaos tablosu çıktı ki, ne yalan söylemeli, ben pes ettim! Türk futbolu için umutsuzum. Fakat Süleyman Hacıcaferoğlu gibi bıkmadan usanmadan adalet peşinde koşan ve umudunu kaybetmeyenler karşısında saygıyla eğiliyorum…Haşmet Babaoğlu /Sabah3 Temmuz, aslında Türk futbolunda yıllarca biriken kirliliğin oluşturduğu çöp yığının patlamasıydı.Ulaş Özdemir /Takvim