“Kendine has bir ego! Tüm varlığını kendi tanrısallığı için harcar insan.Tanrıdan çalabildiğince kârda sayar kendini ve biz çalıp biriktirdiğimiz kadar tanrı sanırız kendimizi…Kader olarak adlandırdığımız şey kendi çabalarımızın ürünü mü, yoksa mukadderatın biz aciz varlıklar için oynamayı zorunlu kıldığı bir senaryo mu? Kader mevzunda külli iradenin cüzî iradeye müdahale etme oranı nedir? Şimdiki zamanla mazi arasında kıldan köprüler kuran karakter acaba köprünün iplerini üzerindeyken mi kesecek yoksa uçurumun karşı tarafına geçtikten sonra halatlar kendiliğinden mi kopacak hep birlikte göreceğiz.Her alanda ticarî kaygıların güdüldüğü günümüzde şahsım olarak sanatsal bir kaygı taşıdığımı söylemekten kıvanç duyarım.”