Bir akşam, işten eve döndüğüm zamandayım jandarma yüzbaşısı Rıza Bey'i sedirin üzerinde oturmuş, babamla konuşurken buldum. Yanında beş yaşlarında bir oğlan vardı.Dayımın elini öptüm, o da isteksiz bir halde benim başımı okşadı ve durgun durgun:-Sen çok zayıfsın, dedi.-Lamia çok boğazsız, yemek yemiyor. Üstelik de çalışıyor.Dayım kaşlarını çatarak:-Babanın ilaç ve hemik parasını verecek hali yok, dedi, başına hastalık çıkarma.Ben üvey annem Sabriye Hanım'ın yüzüne baktım. O hiç sesini çıkarmadan başını eğdi...
Kitap Yorumları - (5 Yorum)