“Biliyor musunuz bizim evde bir domuz var, ama küçük kız kardeşim Zupi’den söz ettiğimi sanmayın sakın.”Her şey itfaiye yararına yapılan bir çekilişle başlar. Zupi ikramiye olarak bir domuz yavrusu kazanmıştır. Babasının suratı derhal asılır; ev sahipleri Bay Buzelmayer’in de pek sevindiği söylenemez.“Evimden defolun!” diye haykırır ve tüm aileyi yavru domuzlarıyla birlikte kapının önüne koyar. Bu durumda Rudi’yi de yanlarında barındırabilmek için babaları futbol sahasına bekçi olur, Rudi de takımın maskotu, ta ki hakemden kırmızı kart görene kadar. Bu ağır bir darbedir, çünkü artık kulübün yönetim kurulu, domuzun spor tesisi içinde kalabilmesi için sanatsal bir becerisi olduğunu kanıtlamasını istemektedir. Rudi ancak ve ancak böylelikle orada kalabilecektir…