yaban olaydım gelirdim merhamet sathınaiçimdeki bu fazla yaldızı dökermakas değiştiren trenlerin permilerine sığınarakuzak çocuklarıyla konuşurkenhep sesi titreyen babamınilmini anlardım o zaman:ey bulanık geçmiş, onun gam oğullarıneden babalarla bu kadar sus çocuklar.