Derler ki bir zamanlarKalbi kır çiçekleri kadar narinYüzü ayçiçekleri kadar güzelBir Yusuf yaşarmış peygamber kelamıylaGömülmüş kör kuyulara acınmadanGömülmüş geceler süren ahıylaİşte o günden sonraEn güzel kır çiçekleri,Yusuf’a benzer“Hüsn-ü Yusuf” diye anılırmış  İşte o günden sonraYusuf’u gören gece kuşlarıHer gece sabahlara kadar“Yusufçuk! Yusufçuk!” diyeO garip Yusuf’a ağlarmış