Aşkın İncisi Hz. Rabiatü’l Adeviye

Sen lütfettin, kerem ettin. Çünkü, Lütuf ve Kerem, Senin, kaynağından fışkırır. Ve, bana. Sonunda vechini gösterdin. Lütuf yüzünden. ne dünyada, ne de uhrada, bana ait olan hiçbir şey yoktur. Hepsi, Senin lütuf ve kereminin eseridir. Ve başka hiç birşey değildir. Onun için dünyada da uhrada da, Hamd ü senaya, Sen layıksın.İşte Allah’ı hakikaten sevenlerin vecdi bu merkezdedir.Hz. Rabia, Bütün Lütfun Allah (C.C). tarafından geldiğini, ve Allahın (c.c.) Hamd ü Senaya layık olduğunu anlatıyor. Bütün muvaffakiyet O’nun yoluyla elde edilmiştir.Rabia’nın aşk alakasından meramı Allah’ın kendisine dünya saadeti sağlayan ni’metleri ihsandan dolayı O’na karşı muhabbetidir.Allah’ı layık olduğu şekilde sevmekten muradı da kendisine açılan cemal ve celal için Allah’ı sevmektir. İki sevginin en üstünü budur.Bu sevginin menşei ise, Allah’ın kuluna ihsan ettiği ni’metlerdir. Onun için sevilene vakfedilmiş bir sevgi değildi. Gerçi seven kimse yalnız sevileni anıyor.